|
Een paardrijden excursie lek ons wel wat anders, na een hele week drinken en stappen .
Met zijn tweeën waren we jongens van 18 jaar, we kwamen bij een ranch aan die in de bergen was gelegen, het was hart stikken druk,zeker zo’n over de honderd mensen, die moesten allemaal op een paard gezadeld worden, we kregen eerst wat te drinken en er werd toen duidelijk gevraagd wie niet kon paardrijden moest zijn vinger opsteken , degene die dat gingen doen zouden zeiden ze, opeen ezel moeten gaan rijden , dus niemand stak dus zijn vinger op, dat was wel te begrijpen! Ik en mijn maat henk moesten in een chaos van over honderd paarden die aan de man moesten worden ingedeeld, een gaaf paard zien te krijgen, ik was nog wel even vergeten te vertellen dat we hooguit 1 maal op een paard hadden gezeten. Een spaanse cowboy was de paarden aan het uit delen en keek, en probeerde de mensen een beetje goed in te schatten naar kwaliteit van het paardrijden. We probeerde heel ervaren over te komen, hij had op een gegeven moment een schitterende zwarte hengst in zijn handen waarop ik gelijk naar voren stapte van die wil ik wel. Ik kreeg het mooie temperamentvolle paard, nu er nog op zien te komen , henk had zo’n soortgelijke knol te pakken, maar niet zo mooi als die van mijn.
Toen in de chaos van trappende half wilde paarden gingen we op weg, met z’n vieren naast elkaar in een stoet van zo’n vierhonderd meter. Ik en henk , we hadden al snel door dat de paarden die we zograag wilde hebben, voor ons onervaren ruiters veel te temperamentvol waren, die hengst van mijn wilde maar 1 ding, dat was zo snel mogelijk naar voren zien te komen, die van henk was niet veel beter. Botsend tegen de konten van andere paarden met de nodige schermutselingen onderling , probeerde ik het paard onder controle te krijgen ik begon steeds harder aan de teugels te trekken ,hij had inmiddels behoorlijk wat schuim op zijn bek gekregen en begon mij behoorlijk zat te worden, volgens mij was die dat al vanaf de eerste minuut al. De spaanse cowboy kwam nog langs ons rijden, en wenkte en riep dat het een ferry good hors was, nou dat dat had ik inmiddels wel door . Het werd paard werd steeds onhandelbaarder voor mij, hij had maar 1 doel, zo snel mogelijk vooraan zien te komen. Ik werd steeds onzekerder, ik was nog steeds op zoek naar de rem. Om mijn heen vielen af en toe ook nog mensen er af of gingen de andere kant ui t, de cowboy’s probeerde het hele zooitje bij elkaar te houden, een ondoenlijke zaak, wat wil je met over de honderd paarden.
Eindelijk was het zover , ik stond ook nog met henk met vijf andere briesende paarden vooraan , een cowboy met een lange zweep hield ons tegen , de rit zou twee uur moeten gaan duren, we waren volgens mij al driekwartier aan het rijden. Het ging nu echt gebeuren dat paard stond nu helemaal te schuimen, het paard van henk ook zo’n mooie was net zo gestoord, henk kon hem niet meer houden en ging er als een speer er vandoor, nou je begrijpt het wel dat zag mijn superpaard dus helemaal niet zitten en schoot als een vuurpijl naar henk toe, henk werd net als ik alle kanten uit gebeukt en kon nog maar net blijven hangen , hij had zijn handen over zijn kop, ik was er zo voorbij, nu kwam het er op aan ,ik begon te schokken ,wat ging dat paard hard, kwam verkeerd op het zadel te zitten er zat nog een ijzeren ring aan het zadel
Maar het mocht niet baten, ik knalde eraf, gelukkig aan de bergkant en niet aan de dalkant, de val viel uiteindelijk mee, ik had alleen mijn schouder en hand pijn gedaan, geen bloed gelukkig, zeker omdat het pad van steengruis en langs de kant met stenen was. Nu kwam de hele internationale bende aan mij voorbij are you okè , en dat in drie talen . Nou mijn paard kwam voorlopig niet meer terug, de cowboy de pest er in dat hij gedacht had dat ik er wel mee had kunnen rijden. Toen nog eens op een ander rot paard waar iemand anders vanaf was gevallen, gelukkig was deze de helft rustiger. We kwamen aan bij het rustpunt en daar was mijn hengst ook gestopt zeiknat stond die daar te druipen met het schuim nog op zijn lippen, ik mocht er niet meer op gelukkig, en hield het maar bij die andere knol.Henk had het nog net kunnen redden door zijn handen voor zijn ogen te houden waardoor zijn paard vaart verminderde. Tijdens de rit heb ik nog aan een rustig ezeltje gedacht, maar ik ben toch blij dat ik op dat mooie paard heb mogen zitten ondanks de spanning. Later heb ik echt paard leren rijden .Geschreven door Antoon van vliet.
|
